وخداوند از عشق به انسان مرد ((زرتشت))

                        دارد دل من 

                                      من دانم ودل داند

                                                         دل داند  من

هر پاره‌اي از نگاره‌ي فروهر يادآور اهميت و مسوليت فروهر در زندگي است:

1- چهره فروهر همانند آدمي  است ،از اين رو گوياي پيوستگي با آدمي است، او پيري است فرزانه و کار آزموده ، نشانه از بزرگداشت و سپاس از بزرگان و فرزانگان و فرا گيري از آنان دارد .

2- دوبال در  پهلو ها که هر کدام سه پر  دارند اين سه پر نشانه سه نماد انديشه نيک ، گفتارنيک ، کردارنيک که همزمان انگيزه پرواز و پيشرفت است.

3- در پايين تنه فروهر  سه بخش، پر هايي بسوي پايين است ،که نشانه انديشه و گفتار و کردار نادرست ويا پست مي باشند، از اينرو آنرا ، آغاز  بدبختي ها و پستي براي آدمي مي دانند.

4- دو  رشته که در  سر هر يک گردي (حلقه) چنبره شده اي مي بينيم ،در کنار بخش پاييني تنه مي باشند که نماد سپنتامينو و انگره مينو هستند ،که يکي در پيش پاي  و ديگري در پس آن است. و اين رشته ها هر يک در تلاش هستند که آدمي را بسوي خود بکشند ؛اين نشانه آنست که آدمي بايد به سوي سپنتا مينو(خوبي )پيش رود و  به انگره مينو( بدي ) پشت نمايد.

5- يک گردي (حلقه) در ميانه بالاتنه فروهر وجود دارد اين  نشان ، جان و روان جاودان است که نه آغاز و نه پاياني دارد.

6- يک دست فروهر کمي به سوي بالا و در راستاي سپنتا مينو اشاره دارد که نشان دهنده  سپاس و ستايس اهورمزدا  و راهنمايي آدمي بسوي والايي و راستي و درستي مي باشد.

7- در دست ديگر گردي (حلقه اي) دارد که نشانه، وفاداري به پيمان(عهد)

گر پياده هم شده اي باز هم سفر کن در ماندن ميپوسي. . .

حاصل عشق مترسک به کلاغ،مرگ يک مزرعه است